Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Déjà vu


 
 Η παραίνεση του έμπειρου
 
"Αν σκάψεις βαθιά στην ψυχή μου θ’ ανακαλύψεις τον πόλεμο.
Έχει κι αυτός τους εχθρούς του και κρύβεται, αποκοιμιέται περιμένοντας.
Αν δεν ήταν η άνοιξη, τα οπωροφόρα δέντρα,
οι λευκοί κρίνοι, της καρδιάς το σκίρτημα, το έκπαγλο φως,
θα ζούσε πολύ στην επιφάνεια.
Η ποίηση είναι εχθρός του πολέμου.
Εμάς τους δύο που βαδίζουμε χεροπιασμένοι φοβάται ο πόλεμος.
Γι’ αυτό μη λύνετε ποτέ τα χέρια,
μη περιφρονείτε τα πουλιά κάθε μέρα στους κήπους.
Να κοιτάτε τον ήλιο στα μάτια.
Μακριά απ’ τους ρήτορες.
Ακούτε καλύτερα των ρυακιών τους ψιθύρους"
 
Κρίτων Αθανασούλης
 
Τη βαρέθηκα τη στεριά. Ώρα να πηγαίνουμε. Τα μεσάνυχτα θα λύσουμε τους κάβους και θα ανοίξουμε πανιά. Το ξημέρωμα θα μας βρει στα ανοιχτά. Όσοι πιστοί κλπ. Να μη τα ξαναλέμε και γινόμαστε κουραστικοί...

2 σχόλια:

  1. Κι εγώ τη βαρέθηκα... Θέλω αέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς, φυσάει δυνατά περεάκι μου...
      Βοήθα να ξεκινήσουμε την προετοιμασία για το ταξίδι...

      Τα καλύτερα έρχονται...

      Διαγραφή

Αν ανήκεις στο πλήρωμα πες ό,τι θέλεις και γρήγορα στο κατάστρωμα.
Αν είσαι επιβάτης χαλάρωσε και απόλαυσε το ταξίδι.
Αν είσαι ναυαγός στη μέση τού πελάγου κράτα γερά και πιάσε το σκοινί.
Αν είσαι πειρατής και σκέφτηκες να μας κουρσέψεις κάνε στροφή και άλλαξε πορεία πριν το μετανιώσω...