Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Ο σφυγμός τού ελαφιού



Ο Ουρανός

"Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου
Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος
Ν' αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα
Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει
Εδώ και χρόνια τα ιερά ονόματα
Να τα συλλαβίσουμε μαζί
Να τα μετρήσουμε ένα-ένα
Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό σαν προσευχή.

Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.
Δεν περνούν από δω ξυλοκόποι"

Μανόλης Αναγνωστάκης

8 σχόλια:

  1. Mέσα μας είναι αυτό το κρυφό δάσος Καπετάνιε μου, ο ψυχικός μας κόσμος που μπορεί να είναι ότι εμείς θέλουμε και σ΄ αυτόν να οδηγούμε όσους γύρω μας είναι .... δάσος, λιβάδι, θάλασσα , ουρανός ή μπορεί να είναι και η ίδια η κόλαση.

    Φιλιά σου στέλνω από το δικό μου ηλιόλουστο βουνό σήμερα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουμε τέτοια δύναμη Λεβινάκι μου ώστε να οδηγούμε τους γύρω μας στα μέσα δάση μας, στα λιβάδια, στις θάλασσες, στους ουρανούς ή στην προσωπική μας κόλαση; Ή ο καθένας που ψάχνει το προσωπικό του δάσος, λιβάδι, θάλασσα, ουρανό ή κόλαση βρίσκει τα χνάρια και ακολουθεί την ίδια διαδρομή πιστεύοντας ότι θα βγει στα ίδια μέρη; Δεν ξέρω τι μπορεί να ισχύει. Δεν ξέρω επίσης αν κάτι απ' αυτά είναι καλό ή κακό. Στην ουσία δηλαδή δεν ξέρω τίποτα. Αδαής μέχρι θανάτου...

      Ζηλεύω το βουνό σου (με την καλή έννοια πάντα).
      Σου εύχομαι να είναι πάντα ηλιόλουστο αν και προσωπικά απολαμβάνω τη ζωή στο βουνό με όλες τις καιρικές συνθήκες. Οπότε, σου εύχομαι καλύτερα να είναι ηλιόλουστη η ζωή σου και ας αφήσουμε το βουναλάκι να αλλάζει μορφές όποτε του αρέσει :-)

      Πολλά φιλιά...

      Διαγραφή
  2. Αν ο τίτλος ήταν "ο σφυγμός της Ελαφίνας", οι δονήσεις της ανάρτησης ήδη θα είχαν προκαλέσει σεισμό στην ΕνδοΧώρα των Παρανόμων....

    Μακρινό το πειρατικό Ταξίδι στο αίμα...
    το ΠοταμόΠλοιο δεν μπορεί να είναι άλλο από το ....Ποίημα...

    ;-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χμμμ... ουδέτερο το ελάφι, οπότε ο τίτλος περιλαμβάνει τους σφυγμούς θηλυκών και αρσενικών.

      Για να αφουγκραστώ δονήσεις...

      Κάτι πάλλεται νομίζω :-)

      Ναι, μακρινό το πειρατικό ταξίδι... Απλωμένο στις θάλασσες των οριζόντων... Εκεί που το ποίημα εισχωρεί στο αίμα των πειρατών και ταξιδεύει κι αυτό μαζί τους σκορπίζοντας στις αρτηρίες τους ένα μεθυστικό άρωμα άγριου τριαντάφυλλου...

      Διαγραφή
  3. πραγματικά όμορφο,
    υπέροχα αισθαντικό αυτό το ποίημα

    καλό ξημέρωμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο σφυγμός μας θα χτυπά πάντα
    στους τρελούς ρυθμούς του ταξιδιού
    και με αισθαντικότητα διαρρηγνύει
    μυστικά μονοπάτια

    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ταξίδι μας Ελένη μου είναι γεμάτο τέτοια θαλάσσια μυστικά μονοπάτια... Πού οδηγούν δεν ξέρω. Είμαι προσηλωμένος στη διαδρομή... Δεν θέλω να χάσω ούτε μια εικόνα... Μου αρκεί να χτυπάει ο σφυγμός σ' αυτούς τους τρελούς ρυθμούς που περιγράφεις...

      Θάλασσες φιλιά...

      Διαγραφή

Αν ανήκεις στο πλήρωμα πες ό,τι θέλεις και γρήγορα στο κατάστρωμα.
Αν είσαι επιβάτης χαλάρωσε και απόλαυσε το ταξίδι.
Αν είσαι ναυαγός στη μέση τού πελάγου κράτα γερά και πιάσε το σκοινί.
Αν είσαι πειρατής και σκέφτηκες να μας κουρσέψεις κάνε στροφή και άλλαξε πορεία πριν το μετανιώσω...