Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Πτώσεις



Μια στο κενό και μια στο σκοινί η αιώρηση. Ψυχή ανισόρροπη και πώς να την περάσεις απέναντι; Έχει φτάσει ακριβώς στη μέση… Το κοινό εκστατικό… Σαν βουητό οι κραυγές του, πότε γεμάτες τρόμο και πότε όλο θαυμασμό… ααα, θα πέσει… ααα, κρατήθηκε πάλι… Εκείνος στέκεται για λίγο… Κοιτάζει με σιγουριά απέναντι… Μέσα του πάλλεται εκείνη… Σπαρταράει… Θέλει να πεταχτεί… Να πηδήξει στο κενό… Δεν την ακούει… Ή κάνει πως δεν την ακούει… Ξεροκαταπίνει… Με σταθερά βήματα ορμάει και ένα και δύο και τρία, πέρασε απέναντι! Πέρασε με τρία βήματα μονομιάς και αρπάχτηκε από το προστατευτικό τη στιγμή ακριβώς που η ψυχή του έδινε μια και πηδούσε ελεύθερη στο κενό. Δεν κοίταξε καθόλου προς τα κάτω. Με βλέμμα θριαμβευτικό παρατηρούσε το κοινό του να τον αποθεώνει…

S.O.

"Τη μοναξιά, στο ξαναλέω, μόνο με την παρουσία του κοινού θα την κατακτήσεις".

"Αλίμονο, είσαι καλλιτέχνης και δεν γίνεται πια να αγνοήσεις την ανελέητη άβυσσο των ματιών σου. Νάρκισσος χορεύει; Δεν είναι ωστόσο φιλαρέσκεια, εγωισμός και φιλαυτία, μα κάτι άλλο. Μήπως ο ίδιος ο θάνατος; Χόρευε λοιπόν ολομόναχος. Χλωμός, πελιδνός, γεμάτος αγωνία αν θ' αρέσεις στην εικόνα σου - δηλαδή θα χορέψει η εικόνα σου για σένα".

"Ωστόσο πρέπει να εκθέτεις τον εαυτό σου στον κίνδυνο του σωματικού, του οριστικού θανάτου. Το απαιτεί η δραματουργία του Τσίρκου. Το τσίρκο, όπως η ποίηση, ο πόλεμος και η ταυρομαχία, είναι από τα λίγα σκληρά παιχνίδια που επιζούν".

"Αν πέσεις, θα σου εκφωνήσουν τον πιο συμβατό επικήδειο: βάλτος από χρυσάφι κι αίμα, τέλμα όπου το ηλιοβασίλεμα… μην περιμένεις τίποτα άλλο. Το τσίρκο είναι όλο συμβατικότητες".

"Το κοινό -που χάρη σ' αυτό υπάρχεις, γιατί χωρίς το κοινό δε θα καταχτούσες ποτέ τη μοναξιά- είναι το κτήνος που εσύ στο τέλος θα το εξοντώσεις. Η τελειότητα κι η τόλμη σου όση ώρα εμφανίζεσαι το εκμηδενίζουν".

"Μάταιες οι συμβουλές μου και άστοχες. Δεν είναι δυνατόν να τις ακολουθήσει κανείς. Ήθελα μόνο να γράψω για την τέχνη σου ένα ποίημα που θα σε θερμάνει ολόκληρο, απ' την κορφή ως τα νύχια. Ν' αναφλεγείς ήθελα, όχι να σε διδάξω". Ζαν Ζενέ - Ο σχοινοβάτης

"Το πιο τρομακτικό στο αίσθημα του ιλίγγου δεν είναι το ύψος, αλλά η ασυνείδητη επιθυμία μας να πηδήξουμε στο κενό" Μίλαν Κούντερα

8 σχόλια:

  1. στην πρόθεση αυτού που στοχεύει να κατακτήσει τα όριά του ενυπάρχει η αυτοκαταστροφή του...
    όπως στην τόλμη του ήρωα ενυπάρχει ο θάνατός του...

    το ξέρω το δοκίμασα Δεν ωφελεί
    ο Ρίτσος το λέει έτσι...

    θα σου αφήσω και το παρακάτω
    που ήρθε στο νου μου...

    "Οτ' ήμουνα ένας άνθρωπος
    Που όλο με σκυμμένο το κεφάλι
    Με περπατάγανε οι δρόμοι ,αυτό πράχθηκε φανερά σας.
    Σας το αφήνω .Επάνω του λοιπόν ,
    Αποκεφαλίστε το,
    Μοιράστε το σ΄ οσες υποτιμήσεις θέλετε
    -πως γην και ύδωρ έδωσα σε φόβους
    και σήκωσε κεφάλι η ηττοπάθεια -,
    ρίξτε το ολόκληρο
    σ’ όσες αδιαφορίες σας κι άλλο πεινάνε ,
    πετάξτε το σε δυό παλιογραμμούλες τύμβο.
    Όμως πως σκύβοντας
    Ατένιζα ουρανό,
    Αυτό δεν θα το αγγίξετε .
    Επράχθηκε κρυφά σας
    Το έκρυψα καλά
    Στην ασφαλή του κεφαλιού μου
    Τη λιμοκτόνα στάση .
    Σκύβοντας ουρανό ατένιζα
    Που εφτιαξα από πτώσεις .
    Μαζεύοντας σπυρί σπυρί
    Ό,τι δεν αφομοίωνε το ύψος.
    Έζησα,
    Τεντωμένο δίχτυ από κάτω ,
    Να συγκρατώ ,να περισώζω
    Λογής λογής διάττοντες αυτοκτόνους ,
    Τα φωτεινά τους υπολείμματα ,
    Εκεί που όλο και χάνει ύψος ,
    Όλο και πιο πολύ αποχρυσώνεται
    Της μολυβιάς τους η κραυγή
    Και λυπηρά απολεπταίνει η αιχμή
    Της εξαφάνισης τους.
    Έζησα
    Τεντωμένο δίχτυ από κάτω ,
    Να σώζω λυπηρότητες ,
    Κραυγών αποχρυσώσεις ,
    Αιχμών τα φωτεινά υπολείμματα,
    Εξαφανίσεων αιχμές .
    Έζησα ,
    Συνταιριάζοντας τις πτώσεις
    Με τις παράταιρες αιτίες τους,
    Για να μην πάει χαμένο το χαμένο.
    Αυτό δεν θα τ’ αγγίξετε
    Είναι από εύφλεκτο εγώ
    Θα με τινάξει όλη στον αέρα σας."

    Κική Δημουλά

    Τα φιλιά μου πειρατούλη...
    Γλυκό βράδυ ήρεμο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η διαρκής αναμέτρηση με τα όριά μας και η τάση μας να τα ξεπερνάμε, δεν έχει να κάνει με κανενός είδους όφελος... Απλά κάποιοι έχουν την ανάγκη να το κάνουν και το κάνουν... Την αυτοκαταστροφή κανείς που συνηθίζει να σπάει όρια δεν την έχει στο μυαλό του... Παρόλο που είναι μέσα στο παιχνίδι τις περισσότερες φορές...
      Στην τόλμη γενικά ενυπάρχει ο θάνατος. Για τους ήρωες δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει η λέξη ούτε πώς χαρακτηρίζεται κανείς τέτοιος... Ακόμα και μια τρέλα μπορεί να χαρακτηριστεί ηρωική πράξη... Ίσως η λέξη ήρωας είναι λιγάκι υπερεκτιμημένη...

      Η Δημουλά είναι υπέροχη...

      Καλό ξημέρωμα...

      Σε φιλώ...

      Διαγραφή
    2. Kαλές είναι οι πτώσεις, γόνιμες κι αν υπάρχει και πληγή ακόμα καλύτερα ... εκεί μαθαίνεις πως να μη πέφτεις στο συγκεκριμένο σημείο άσχετα αν πέσεις στο επόμενο βήμα παραπέρα ...
      Μια και κάνεις μνεία στους Ήρωες ... ήρωας για εμένα είναι ο καθένας που παλεύει εκεί που όλοι οι υπόλοιποι νομίζουν πως έχει χαθεί κάθε ελπίδα κι εκείνος έχει όραμα κι ελπίδα.
      Αν θα τα καταφέρει; Αυτό είναι άλλη συζήτηση.

      Τα φιλιά μου Καπετάνιε
      Καλό σου Σαββατοκύριακο !!

      Διαγραφή
    3. Μου άρεσε αυτό που έγραψες. "Εκεί μαθαίνεις πώς να μη πέφτεις στο συγκεκριμένο σημείο, άσχετα αν πέσεις στο επόμενο βήμα παραπέρα"...

      Στον ίδιο ορισμό για τους ήρωες πιστεύουμε. Εγώ δεν ευτύχησα να συναντήσω πολλούς τέτοιους. Ελπίζω εσύ να στάθηκες πιο τυχερή.

      Πολλά φιλιά Λεβινάκι... σε σένα και στο δάσος σου...

      Διαγραφή
  2. Αυτή η απόφαση παίζεται ισόβια στα ζάρια του εαυτού μας:
    http://www.youtube.com/watch?v=Or-UMB7hzT8

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φτάνει σ' αυτές τις ζαριές οι παίκτες να είναι τίμιοι και να μη κλέβει κανείς. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η ζωή με πειραγμένα ζάρια δεν παίζεται...

      Σε φιλώ...

      Διαγραφή
  3. "Το πιο τρομακτικό στο αίσθημα του ιλίγγου δεν είναι το ύψος, αλλά η ασυνείδητη επιθυμία μας να πηδήξουμε στο κενό"

    Σοφότατος λόγος που περικλείει
    το αναπότρεπτο της ύπαρξης


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμείς οι ναυτικοί που σκαρφαλώνουμε στα κατάρτια να τα ακούμε και να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Ο ίλιγγος παραμονεύει εκεί στα ψηλά...

      Πολλά φιλιά Ελένη μου...

      Διαγραφή

Αν ανήκεις στο πλήρωμα πες ό,τι θέλεις και γρήγορα στο κατάστρωμα.
Αν είσαι επιβάτης χαλάρωσε και απόλαυσε το ταξίδι.
Αν είσαι ναυαγός στη μέση τού πελάγου κράτα γερά και πιάσε το σκοινί.
Αν είσαι πειρατής και σκέφτηκες να μας κουρσέψεις κάνε στροφή και άλλαξε πορεία πριν το μετανιώσω...