Ευθεία γραμμή

 

Χαρούμενο ταξίδι

 

"Θα σε πάρω στο ταξίδι μου κρατώντας

μια αχιβάδα μες στη χούφτα μου.

Θα σου ανοίξω τα φτερά μου να πιαστείς και

ν' ακουμπήσεις τη νύχτα, στον στοργικό ουρανό

ή θα σε βάλω πάνω στο πλοίο της γραμμής

να φύγεις για δω γύρω, και να περιμένεις

τη λήξη της γιορτής, που θ' αντηχήσουν τα σήμαντρα

θα σπάσουν οι κιθάρες, και τα βεγγαλικά

θα ζωγραφίσουν, τα πτερόεντα έπη της ζωής μας.

 Ή θα συνεχίσω εγώ μόνος ν' ακολουθώ τη γραμμή

που χάραξα χθες το απόγευμα

στο σημειωματάριό μου"

 

Γιάννης Ανδρεόπουλος

Φωτιά στη θάλασσα

Και παιχνίδια στο κύμα και φωτιά τη νύχτα στην παραλία και κιθάρα και τραγούδια και ποτά και τρένο για τη βόλτα… Κάτι άλλο;

Μπαρμπάντος

Αύριο με το ξημέρωμα πιάνουμε λιμάνι στην Μπριτζτάουν, πρωτεύουσα των Μπαρμπάντος (ή Μπαρμπέιντος αν προτιμάτε). Πρόκειται για μια νησιωτική χώρα που βρίσκεται στο ανατολικότερο σημείο τής Καραϊβικής. Το νησί είναι ανεξάρτητο κράτος από τις 30 Νοεμβρίου τού 1966.

Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Σπάιτσταουν και Χόουλταουν. Και οι δύο αυτές πόλεις, αλλά και η πρωτεύουσα, βρίσκονται στα δυτικά παράλια τού νησιού. Μεγάλη πόλη επίσης είναι η Μπαθσίμπα που βρίσκεται στα ανατολικά τού νησιού. Υπάρχουν ακόμα και 19 μικρές κωμοπόλεις, οι περισσότερες συγκεντρωμένες στα νοτιοανατολικά παράλια και στην ενδοχώρα. Η χώρα υποδιαιρείται σε 11 διοικητικές επαρχίες, που λέγονται ενορίες (parishes): Εκκλησίας τού Χριστού, Αγίου Ανδρέα, Αγίου Γεωργίου, Αγίου Ιακώβου, Αγίου Ιωάννη, Αγίου Ιωσήφ, Αγίας Λουκίας, Αγίου Μιχαήλ, Αγίου Πέτρου, Αγίου Φιλίππου και Αγίου Θωμά. Εδώ μάλλον βρίσκεται μαζεμένη όλη η αγιοσύνη τής Καραϊβικής. Ψηλότερο σημείο τού νησιού είναι το όρος Χίλλαμπυ με μόνο 336 μέτρα ύψος.

Το νησί διακρίνεται για την τροπική του βλάστηση και τα γαλάζια και τυρκουάζ νερά τής θάλασσας που το περιβάλλει. Οι παραλίες του είναι καταπληκτικές και καλύπτουν έκταση 100 μιλίων, με σημείο αναφοράς την ψιλή σαν πούδρα άμμο που τις καλύπτει. Οι ντόπιοι λένε χαρακτηριστικά ότι το νησί διαθέτει 365 παραλίες, μία για κάθε μέρα τού χρόνου. Όταν θα δείτε να ανοίγονται μπροστά σας παραλίες όπως, το Batt Rock, το Paynes Bay, την Gibbs Beach, το Carlisle Bay, το Silversand Beach και το Rockley, θα καταλάβετε αμέσως γιατί τα Μπαρμπάντος είναι τόσο δημοφιλής προορισμός.

Για όσους δεν έχουν ζήσει την πειρατική εμπειρία υπάρχουν πολλά μαϊμού πειρατικά για να τους πάνε βόλτα (εμάς δεν μας αφορά αυτό το είδος ψυχαγωγίας) πάνω στα οποία διοργανώνονται ολοήμερα πάρτυ που όμως μπροστά στα δικά μας δεν πιάνουν μία.

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τού τόπου είναι οι μοναδικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι που βρίσκονται διάσπαρτοι στον βυθό περιμετρικά τού νησιού και οι οποίοι προσφέρονται για συναρπαστικές καταδύσεις, κυρίως για τους συλλέκτες σπάνιων κοραλλιών. Για όσους δεν βουτάνε, υπάρχει ειδικό υποβρύχιο που αναλαμβάνει να σας ξεναγήσει στον μαγικό κόσμο τού βυθού. Εκεί θα συναντήσετε πολλά ναυάγια πειρατικών πλοίων. Μη τρομάξετε. Το δικό μας είναι αβύθιστο J

Για τους πιο περιπετειώδεις υπάρχουν ομάδες με 4Χ4 που αναλαμβάνουν να σας μεταφέρουν στην τροπική ζούγκλα για να ζήσετε ανεπανάληπτες στιγμές. Υπάρχει ακόμα το μοναδικό δάσος των λουλουδιών, το Flower Forest, που αξίζει να επισκεφτείτε, το Animal Flower Cave, το Εθνικό Πάρκο με πολλά είδη ζώων μα κυρίως με τις πιο παιχνιδιάρικες μαϊμούδες που έχετε συναντήσει ποτέ και τα αποικιακά αρχοντικά με τις φυτείες που δεσπόζουν στα προάστια των μεγάλων πόλεων. Μη παραλείψετε να επισκεφτείτε την διάσημη σπηλιά Harrison Cave του St. Thomas όπου ένα τρένο ταξιδεύει τους επισκέπτες μέσα της. Θα σας μείνει αλησμόνητη.

Η νυχτερινή ζωή στα Μπαρμπάντος είναι πέρα από κάθε περιγραφή. Υπάρχουν άπειρα μέρη για διασκέδαση και ειδικά θέρετρα για τους πιο in ταξιδευτές. Να σκεφτείτε ότι υπάρχει και ειδικό θέρετρο για ζευγάρια στο οποίο μπορείτε να κάνετε ότι σας κατέβει στο μυαλό, ακόμα και τα πιο ανομολόγητα! Η φιλοξενία των ντόπιων είναι ζεστή και θα τους συμπαθήσετε με την πρώτη ματιά. Αφεθείτε στο ξακουστό καραϊβικό φλερτ και απολαύστε την φανταστική κρεόλικη κουζίνα. Ναι, αυτά τα δύο πάνε μαζί J

Οι θερμοκρασίες που θα βρούμε θα είναι γύρω στους 30^οC, οπότε έχετε ολάνοιχτο μπροστά σας ένα ακόμα μακρύ καλοκαίρι για βουτιές και ηλιοθεραπεία. Σοκολατένιους σάς έχω κάνει φέτος, δε μπορείτε να πείτε J

Πολύ κοντά στα Μπαρμπάντος βρίσκεται μια συστάδα νησιών που αξίζει να τους αφιερώσετε μια επίσκεψή σας. Τα Νησιά των Γρεναδίνων. Πρόκειται για μια αλυσίδα μικρών νησιών με απόκρημνα βράχια. Είναι επίσης ενορία τού Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων. Πρωτεύουσα του συμπλέγματος είναι η Χίλσμπορο με 1.000 κατοίκους που είναι ταυτόχρονα και η πρωτεύουσα του Καρριακού στη Γρενάδα. Πρωτεύουσα της ενορίας είναι η Πορτ Ελίζαμπεθ με 847 κατοίκους. Οι Γρεναδίνες βρίσκονται νότια του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Βικέντιο και βόρεια των νησιών Ντάιαμοντ Άιλαντ, Λόντον Μπριτζ, Μπερντ Άιλαντ, Γκρην Άιλαντ και Σάντυ Άιλαντ της ενορίας τού Αγίου Πατρικίου στη Γρενάδα. Αποτελούνται από 600 περίπου νησιά, από τα οποία τουλάχιστον τα 18 ανήκουν στη Γρενάδα, την οποία θα επισκεφτούμε φεύγοντας από 'δω. Αν είναι να τα γυρίσετε και τα 600 να μου πείτε να περάσω του χρόνου να σας παραλάβω J

Καλά να περάσετε…

Μπουγάζι

Μεγάλες παγίδες οι μέρες που ουρλιάζουν στη διαπασών. Αργοσαλεύουν ρουτινιάρικες σαν πηχτή κινούμενη άμμος και με τα στριγκά τους ουρλιαχτά παρασύρουν τα υποψήφια θύματά τους, που ανυποψίαστα σπεύδουν να προσφέρουν βοήθεια σε όσους βυθίζονται ήδη μέσα τους.

Εργάτης τού χρόνου, εργάζομαι δόλια πίσω από τους φρουρούς, τα βράδια, κατασκευάζοντας το μεγάλο δόρυ των ιδεών. Ένα δόρυ που να μπορεί να τρυπάει τις μέρες από απόσταση ασφαλείας. Ονειρεύομαι, δουλεύοντας πυρετωδώς, να κυλάει το διάφανο αίμα τους στα σκαλοπάτια τής λογικής μου κι εκείνες, χάνοντας την ψυχή τους, να ξεφουσκώνουν σαν παιδικά μπαλόνια που τους λιγόστεψε το ήλιο.

Παραφυλάει ένα αόρατο μάτι τον ύπνο μου. Μετράει με Geiger το κορμί μου. Ξυπνάω. Περνάω τεστ ευφυΐας. Κόβομαι. IQ 38! Διαμαρτύρομαι:

"Είμαι έξυπνος!".

-Από πού ήρθες;

"Δεν ήρθα, εδώ ήμουνα".

-Όχι εξυπνάδες σε μας. Ομολόγησε!

"Εντάξει, να ομολογήσω, αλλά τι;".

-Είσαι βλάκας.

"Είμαι".

-Τι θέλει ένας βλάκας μέσα στις μέρες μας;

"Να τις σκοτώσει!".

-Αφήστε τον ελεύθερο, είναι πιο βλάκας απ' όσο φανταζόμαστε!

Κοντεύω να τους πείσω ότι το δόρυ που σφυρηλατώ μέσα στα άγρια χαράματα δεν είναι παρά ένας τεράστιος λεπτοδείκτης που μου παρήγγειλε ο χρόνος για το ρολόι του. Κοντεύω να το τελειώσω. Τροχίζω τώρα την αιχμή τού δόρατος με περισσή σπουδή για να μπορεί να κόβει τον χρόνο στα δύο. Τους μήνες στα τέσσερα. Τις εβδομάδες στα οκτώ. Τις μέρες στα δεκάξι. Τις ώρες στα τριάντα δύο. Τα λεπτά στα εξήντα τέσσερα. Τα δευτερόλεπτα να τα κάνει αόρατα και τις στιγμές ανύπαρκτες στο χρόνο. Κοντεύω να τελειώσω!

Ο θάνατος περνάει μόνο με θάνατο. Κι ό,τι δεν παγιδεύεται ή μένει λεύτερο ή πεθαίνει…

S.O.

Τελετουργικό

Σήμερα βάλθηκα να γιορτάσω τον θάνατό μου. Σκοτεινά στολίδια τα απραγματοποίητα κι άρχισα να ντύνω μ' αυτά το δωμάτιο απ' άκρη σ' άκρη. Πάνω στο τραπέζι πέντε ποτήρια ροδοδάκρυα. Στο πάτωμα απλωμένα μαύρα φτερά και πέταλα από κόκκινες τουλίπες. Μισάνοιχτο το σεντούκι με τα λάθη που, ξεπροβάλλοντας σιγά-σιγά έρχονται να πλαισιώσουν τη γιορτινή ατμόσφαιρα. Ο φωτισμός χαμηλός, ατμοσφαιρικός, όπως πρέπει για μια τέτοια θλιβερή πανδαισία. Μωβ κουρτίνες συμπληρώνουν τον διάκοσμο πέφτοντας με χάρη πάνω στα κατάπληκτα, απ' όσα έχουν αντικρίσει, παράθυρα. Οι συνδαιτυμόνες καταφθάνουν ο ένας μετά τον άλλο.

Ο γέρο χάρος, κατάκοπος, σκονισμένος. Η πανέμορφη κατάμαυρη στολή του έχει χάσει το χρώμα της και φαντάζει γκρίζα, ξεθωριασμένη. Ο ίδιος δεν φαίνεται να έχει το κουράγιο μήτε το δικό του πτώμα να σύρει. Το δρεπάνι του, σπασμένο στην κόψη, συμπληρώνει την αξιολύπητη εμφάνισή του. Έπειτα ο νεκροθάφτης, λασπωμένος από την κορφή μέχρι τα νύχια, κουβαλώντας ένα κατάμαυρο εβένινο φέρετρο που απιθώνει καταμεσίς στο δωμάτιο. Την παράξενη συντροφιά έρχεται να συμπληρώσει σε λίγο ένα αμίμητο δίδυμο. Στη γλώσσα των πεθαμένων τούς λένε διεκδικητές. Ο ένας, λένε, είναι απεσταλμένος τού Θεού κι ο άλλος του διαβόλου. Κάτι σαν πλασιέ δηλαδή, που ερίζουν για την απόκτηση των δικαιωμάτων τής πελάτισσας ψυχής.

Καθόμαστε γύρω από το τραπέζι και σηκώνουμε τα ποτήρια μας. Σαν οικοδεσπότης κάνω πρόποση: "Στον θάνατό μας!". Ο χάρος, πρώτος απ' όλους, φτύνει τον κόρφο του. Κρυφογελάω και με παίρνουνε χαμπάρι. Κοιτάζονται μεταξύ τους συνωμοτικά. Μάλλον δεν πρέπει να τους έχει τύχει ξανά τέτοιος πελάτης-στόκος. Τότε ακριβώς, τα σκουλήκια λάθη μου, που στο μεταξύ έρποντας έχουν πλησιάσει στο τραπέζι, αρχίζουν να σκαρφαλώνουν στα πόδια των υψηλών καλεσμένων μου για να φτάσουν κοντά μας και να πιουν από τα ποτήρια μας στην υγειά τους. Επικρατεί πανδαιμόνιο. Ο νεκροθάφτης πηδάει με ένα σάλτο που θα ζήλευε και ακροβάτης στην αγκαλιά τού χάρου, ο οποίος μέσα στη βαρεμάρα του και ταλαιπωρημένος από την βαριά κώφωσή του, (να γιατί πέφτουν στο κενό τα παρακάλια σας) πιστεύει ότι έληξε η σεμνή τελετή και με μια κουρασμένη κίνηση τον ρίχνει στην πλάτη του και ανοίγοντας την πόρτα εξαφανίζονται. Οι δυο παράξενοι απεσταλμένοι των αφεντάδων τους, έκπληκτοι από την εξέλιξη, αρχίζουν να τρέχουν ξοπίσω τους φωνάζοντας και χειρονομώντας για να πείσουν τον μακαρίτη με τα επιχειρήματά τους, υποσχόμενοι μια θαυμάσια διαμονή στα θέρετρα των αφεντάδων τους.

Και τώρα; Τι κάνω εδώ με ένα φέρετρο στο δωμάτιο και μερικές εκατοντάδες λάθη μέσα στο ποτήρι μου; Τι στο διάβολο, ούτε να πεθάνει δε μπορεί κανείς με την ησυχία του.

Αγαπημένα μου λάθη που με κρατήσατε στη ζωή, αν δεν σας είχα κάνει πώς θα μπορούσα να ζήσω άλλη μια φορά για να γιορτάσω ξανά τον θάνατό μου;

S.O.

Καρτερώντας την τραμουντάνα

Φιογκάκια και κορδελίτσες θέλει το συναίσθημα.
Και κλωναράκια από λεβάντα κι αγριομέντα.
Μια χούφτα ξεραμένα ροδοπέταλα κι ένα ποτήρι με ρακή.
Μπλε και κίτρινες πινελιές απάνω στον καμβά τού κόσμου θέλει.
Χνώτο ζεστό και κόρφο με μυρουδιά από γαρίφαλα.
Και σάρκα θέλει, απαλή σαν το μετάξι το κινέζικο.
Θέλει και χάδι στιβαρό τη μια και τρυφερό την άλλη.
Κι απάνω στο αποκορύφωμα της αγκαλιάς
άρωμα χίλιων γιασεμιών και κρίνων θέλει.
Για να υπάρχει το συναίσθημα.
Για να θεριεύει.
Του ουρανού το μωβ σαν πέφτει προς το λιόγερμα
κι εκείνο το βαθύ το πράσινο της θάλασσας
την ώρα που εγκαταλείπει τη γαλήνη κι αρχινάει ν' ανταριάζει.
Το χρυσαφί τής αμμουδιάς και
το πορτοκαλί των ανατολικών ανέμων.
Θέλει και φλούδα λεύκας και κανέλα και ξύσμα τού πορτοκαλιού.
Για να αντρειεύει το συναίσθημα.
Για να ψηλώνει.
Θέλει τη ζέστα των ματιών, το ουρλιαχτό τού λύκου,
το θρόισμα της καστανιάς, το σπάθισμα του αγέρα.
Αποζητάει της βροχής το ράπισμα στο τζάμι.
Τον κεραυνό, την αστραπή, τις σπίθες απ' το τζάκι.
Αιθέριο λάδι φοινικιάς και μίσχο από γαρδένια
και φρεσκαδούρα από μηλιά κι από κεράσια χρώμα.
Για να γιορτάζει το συναίσθημα.
Για να φουντώνει.
Θέλει του χρόνου αντοχή και του καιρού απάγκιο
κι απόσταγμα από πηγή στα έλατα κρυμμένη.
Αναλαμπή των αστεριών, του φεγγαριού λυχνάρι,
του ήλιου το λαμπάδιασμα, τη φλόγα τού κεριού.
Θέλει και νότες γυάλινες, κρυστάλλινες σιωπές
κι απάνωθέ του εφτά κρουνοί να ραίνουνε με μύρο
αράδες λόγια, μουσικές και δάκρυα κι ευχές.
Για να απλώνει το συναίσθημα.
Για να στεριώνει.

S.O.

Γαλάζιο

...